Op 9 juni jl. is ons “oud”-lid en echtgenoot van ons erelid Ine Heesakkers,  Willy Heesakkers op 67 jarige leeftijd overleden. Willy is jarenlang lid geweest van RDG. Nadat hij zijn voetbalschoenen aan de wilgen had gehangen is Willy zich toe gaan leggen op onze mooie triatlonsport. Samen met zijn vrouw Ine heeft hij aan heel veel trainingen en aan menig wedstrijd deelgenomen. In de topjaren van Ine waarin zij regelmatig succesvol aan de NK wedstrijden mee deed heeft Willy zijn Ine met veel inzet gecoacht en met raad en daad bijgestaan.  

Willy wist als geen ander te doseren als het om inspanningen ging.  Bij de zwemtraining moest er getest worden voor de baanindeling, hij keek eens goed om zich heen en zij dan: ik ga zo en zo hard zwemmen en dan kom ik precies in die baan te liggen waar ik wil, en dat lukte perfect. Vervolgens was hij tijdens de trainingen eigenlijk veel sneller dan de rest en kon hij iedere training gedoseerd afronden waarbij hij zijn baangenoten helemaal stuk zwom en na afloop op zijn typische manier in de kleedkamer zei: “ze maken me kapot”. Om praatjes zat hij nooit verlegen en hij had dan ook vaak het hoogste woord. Toen het actieve sporten met een paar tandjes werd teruggeschakeld was hij een graag geziene gast en vrijwilliger bij de RDG clubdag/clubtriatlon. Hij registreerde de tijden hielp de hele dag door met van alles en nog wat en stond als de barbecue aangestoken werd met veel verve als kok achter het vuur. Lekker genietend van een pilsje en vooral van alle clubgenoten die met veel babbels onthaald werden als er weer een speklapje of hamburger opgehaald werd. Toen er lichamelijke klachten kwamen is hij meer aandacht aan zijn “andere” hobby’s gaan besteden. Als rechtgeaarde OJC-er bezocht hij veel wedstrijden van het eerste elftal, maar ook zijn oldtimer bromfiets, biljarten en vooral vissen werden zijn ding. RDG-ers op de racefiets over het Mariannepad  langs het kanaal zagen hem menig keer zitten met zijn hengel en hij keek er ook naar uit als er dan even werd gestopt om een babbeltje met hem maken. En als je dan vroeg hoe het met hem ging omdat je wist dat hij ernstig ziek was dan kwam na het korte “medische” verhaal er steevast achteraan: “ge moet er iets van zien te maken”.

Als Willy getypeerd moet worden in één woord dan kan dat eigenlijk alleen maar met: “liefhebber”.  Dat woord heeft alles in zich hoe hij tegen zaken aankeek; van sporter, hobbyist, supporter, gezelligheidsdier tot Bourgondiër.

We wensen Ine heel veel sterkte met het verlies, op veel te jonge leeftijd, van Willy.

Het bestuur van RDG.